Przygotowując mieszaninę do konserwowania roślin metodą glicerynowania używa się gliceryny i wody w proporcji

Proporcja 1:2, czyli jedna część gliceryny do dwóch części wody, to taka klasyczna, sprawdzona proporcja, która najlepiej sprawdza się przy glicerynowaniu roślin. Wynika to z faktu, że gliceryna w zbyt dużym stężeniu może powodować nadmierne zmiękczenie tkanek roślinnych, przez co liście i łodygi robią się nienaturalnie wiotkie i nawet śliskie w dotyku. Z kolei za mało gliceryny nie zabezpieczy rośliny odpowiednio, nie ochroni jej przed wysychaniem i łamliwością. Tę proporcję poleca się w większości podręczników ogrodniczych i pracowni florystycznych. Z mojego doświadczenia najlepiej właśnie mieszać glicerynę z wodą ciepłą, wtedy lepiej się łączy i szybciej wnika w tkanki. Takie rozwiązanie sprawia, że roślina zachowuje swoją elastyczność, kolor i strukturę przez długi czas. Metoda ta przydaje się nie tylko w szkołach czy pracowniach, ale i w domowych warunkach, np. gdy ktoś chce zabezpieczyć gałązki do dekoracji lub tworzyć trwałe bukiety. Uważa się też, że optymalna ilość gliceryny pozwala na konserwowanie nawet bardziej wymagających gatunków, które mają grubszą skórkę czy twardsze łodygi. Warto pamiętać, że ta proporcja – 1:2 – nie jest przypadkowa, a została wypracowana przez lata prób i błędów praktyków w branży florystycznej. Często spotykana w instrukcjach i na forach fachowych – sprawdzona w boju, można by powiedzieć.