Szałwię lśniącą wysadza się w celach dekoracyjnych

Szałwia lśniąca, czyli Salvia splendens, to jedna z najbardziej rozpoznawalnych roślin jednorocznych wykorzystywanych na rabatach kwiatowych i kwietnikach miejskich. Wynika to głównie z jej intensywnie czerwonych kwiatostanów, które pięknie kontrastują z zielenią liści i innymi roślinami ozdobnymi. W praktyce ogrodniczej, szczególnie w projektowaniu terenów zieleni publicznej, szałwia lśniąca jest zestawiana w grupach, co pozwala uzyskać efekt tzw. „plam barwnych” – właśnie na kwietnikach jej potencjał dekoracyjny jest największy. Sadzona pojedynczo nie prezentuje się już tak okazale, bo nie tworzy wtedy zwartej, kolorowej powierzchni. Warto pamiętać, że oprócz walorów estetycznych, szałwia lśniąca jest łatwa w uprawie, dość odporna na miejskie zanieczyszczenia i ma długi okres kwitnienia (od czerwca do października). Moim zdaniem szczególnie dobrze komponuje się z aksamitkami, begonią stale kwitnącą czy żeniszkiem – można więc śmiało planować z nią różne wzory na kwietnikach. W branży ogrodniczej uznaje się ją za tzw. roślinę dywanową, czyli typową do tworzenia jednobarwnych lub wielobarwnych kompozycji dywanowych. Szałwia lśniąca rzadko sprawdza się w innych miejscach niż klasyczny kwietnik, co potwierdzają zarówno praktycy, jak i literatura fachowa.