Technologia przechowywania owoców ULO (Ultra Low Oxygen), polega na utrzymywaniu najniższej możliwej zawartości tlenu w komorze, tj. w granicach

Technologia ULO, czyli Ultra Low Oxygen, to dość zaawansowana metoda przedłużania trwałości owoców, szczególnie jabłek. Polega ona na tym, żeby w specjalnych komorach przechowalniczych utrzymywać zawartość tlenu na ekstremalnie niskim poziomie, najczęściej właśnie w przedziale 1-2%. Tlen jest tam wręcz "na wagę złota" – chodzi o to, żeby spowolnić procesy oddychania owoców, a co za tym idzie, starzenie i psucie się. Moim zdaniem to aktualnie jeden z najlepszych patentów, jeśli chodzi o magazynowanie owoców praktycznie przez cały rok, zachowując ich świeżość i jędrność. Producenci bardzo na tym korzystają, bo mogą dzięki temu rozłożyć sprzedaż na dłuższy czas, a owoce minimalnie tracą na jakości. W branży standardem jest, że utrzymanie tlenu poniżej 2% (a czasem nawet schodzi się jeszcze niżej, np. do 0,7%) w połączeniu z odpowiednią zawartością dwutlenku węgla i kontrolowaną temperaturą pozwala skutecznie zahamować niepożądane procesy biologiczne, takie jak rozwój chorób przechowalniczych czy utrata masy. Warto dodać, że takie parametry wymagają bardzo dokładnej kontroli – tu nie ma miejsca na pomyłki, bo zbyt niski tlen może uszkodzić owoce, a zbyt wysoki już nie daje tak spektakularnych efektów. Generalnie w Polsce i Europie ta technologia jest już takim standardem w dużych przechowalniach, co tylko potwierdza jej skuteczność.