W którym terminie należy przeprowadzać zabieg okulizacji „śpiącym oczkiem”?

Okulizacja „śpiącym oczkiem” to jedna z najpopularniejszych metod rozmnażania wegetatywnego drzew owocowych, szczególnie jabłoni, grusz czy śliw. Kluczowe jest tutaj wykonanie zabiegu w optymalnym terminie, czyli właśnie w lipcu i sierpniu. W tym okresie podkładka jest w pełni aktywna, a miazga łatwo oddziela się od drewna, co bardzo ułatwia przyjmowanie się oczka. Z mojego doświadczenia to naprawdę robi różnicę—jeśli ktoś próbował okulizować za wcześnie, to wie, że oczko po prostu nie chce się przyjąć. W branży uważa się, że optymalny moment to czas, gdy kora podkładki łatwo się oddziela, a pędy jednoroczne na zrazach są dojrzałe, ale jeszcze nie zdrewniałe. To zapewnia największą szansę na skuteczne przyjęcie oczka i start wzrostu na wiosnę, bo właśnie wtedy tzw. „śpiące oczko” rusza z pełną mocą. Praktycy zauważają, że okulizacja poza tym terminem często kończy się niepowodzeniem, bo albo oczko się nie przyjmuje, albo nie budzi się w kolejnym sezonie. Co ciekawe, w intensywnych nasadzeniach szkółkarskich w Polsce i Europie Zachodniej większość okulizacji wykonuje się właśnie latem, bo wtedy warunki fizjologiczne drzew są najbardziej sprzyjające. Warto pamiętać, żeby po zabiegu odpowiednio zabezpieczyć miejsce okulizacji i regularnie kontrolować wilgotność gleby, bo to też mocno wpływa na efekty.