Marchew przygotowana do sprzedaży <b>nie powinna</b> być

Odpowiedź „zdrewniała” jest zdecydowanie najwłaściwsza, bo taka marchew po prostu nie nadaje się do sprzedaży konsumenckiej. Z mojego doświadczenia wynika, że klient od razu wyczuje, kiedy trafia mu się marchew twarda, łykowata i sucha w środku – trudno ją pokroić, gorzej się gotuje, a na surowo to już w ogóle nieprzyjemnie chrupie. Standardy branżowe i normy handlowe, np. PN-R-75533, jasno wskazują, że warzywa korzeniowe powinny mieć wyrównaną strukturę i być pozbawione zbyt twardych, włóknistych części. W handlu mówi się nawet, że „zdrewniała marchew = odpad”. Moim zdaniem, nawet super czysta i ładnie wyglądająca marchewka, jeżeli jest zdrewniała, nie przejdzie próby u konsumenta. W praktyce, na etapie sortowania i przygotowania do sprzedaży, takie egzemplarze są odrzucane, bo do niczego się potem nie nadają – ani na świeży rynek, ani do przetwórstwa. Pamiętaj, że klient oczekuje produktu smacznego, o odpowiedniej teksturze i konsystencji, a zdrewniałość to sygnał, że marchew jest przejrzała albo źle przechowywana. Dlatego nawet jeśli marchew jest cała, czysta i jędrna, ale pojawia się w niej zdrewniałość, to już niestety kwalifikacja handlowa przepada. Takie rzeczy zdarzają się często, zwłaszcza przy zbyt długim składowaniu. Warto o tym pamiętać przy ocenie jakości surowca.