Przemiennemu owocowaniu drzew zapobiega się poprzez

Przerzedzanie zawiązków owocowych to jeden z najskuteczniejszych sposobów ograniczania przemiennego owocowania w sadownictwie. Zjawisko to polega na tym, że drzewo w jednym roku obficie owocuje, a w następnym prawie wcale. Wynika to z tego, że zbyt duża ilość zawiązanych owoców w danym sezonie bardzo mocno wyczerpuje zapasy składników odżywczych zgromadzonych w roślinie. Jeżeli nie przyjdzie się z pomocą w odpowiednim momencie, drzewo nie będzie miało już siły, by wytworzyć pąki kwiatowe na przyszły rok. Praktyka przerzedzania polega na usuwaniu części młodych zawiązków – ręcznie lub chemicznie – żeby zachować równowagę między ilością owoców a możliwościami odżywczymi drzewa. Dzięki temu można uzyskać owoce lepszej jakości, o wyrównanej wielkości, i co najważniejsze – zapewnić regularne, stabilne plonowanie z roku na rok. W branży sadowniczej uznaje się, że systematyczne przerzedzanie, szczególnie w odmianach o silnej skłonności do przemiennego owocowania (np. jabłoń ‘Szampion’), zdecydowanie poprawia opłacalność produkcji. Szczerze mówiąc, nie wyobrażam sobie nowoczesnego sadu bez tej praktyki – to już taki standard, jak cięcie zimowe. Warto też zauważyć, że umiejętne przerzedzanie ułatwia późniejsze zbiory i pielęgnację drzew, a sama metoda jest szeroko opisana w literaturze branżowej i zalecana przez doradców sadowniczych.