Bezpośrednio po zastosowaniu obornika <b>nie należy</b> uprawiać

Fasola to roślina, która wyjątkowo źle znosi świeże nawożenie obornikiem – wielu praktyków i podręczników ogrodniczych zwraca na to uwagę. Powodem jest to, że fasola, jak i inne rośliny strączkowe, żyje w symbiozie z bakteriami brodawkowymi wiążącymi azot z powietrza. Zbyt świeży obornik w glebie prowadzi do nadmiaru amoniaku i łatwo dostępnych związków azotu, co utrudnia rozwój tej symbiozy i wręcz może hamować kiełkowanie nasion fasoli oraz powodować zahamowanie wzrostu młodych roślin. Widziałem nie raz, że przy siewie fasoli na świeżo obornikowanych zagonach, rośliny po prostu marniały, miały żółknące liście i nie wiązały prawidłowo strąków. Dodatkowo, obornik zwiększa zasolenie gleby, na co fasola jest szczególnie wrażliwa. Według zaleceń agrotechnicznych, przy planowaniu płodozmianu, po zastosowaniu obornika najlepiej wysiewać warzywa o dużych wymaganiach pokarmowych, jak dynia czy kapusta, natomiast rośliny strączkowe powinny być uprawiane dopiero w drugim lub trzecim roku po nawożeniu obornikiem. To naprawdę kluczowa praktyka, zwłaszcza gdy zależy nam na dobrym plonie i zdrowych uprawach bez zbędnych problemów z chorobami czy słabym wzrostem. Osobiście zawsze staram się zostawiać fasolę na później w płodozmianie – to się po prostu sprawdza.