Przed założeniem sadu <b>nie wykonuje się</b> badań na zawartość w glebie

Azot to dość ciekawy przypadek, bo w przeciwieństwie do potasu, fosforu czy magnezu, jego zawartości w glebie nie oznacza się rutynowo przed zakładaniem sadu. Główny powód jest taki, że azot bardzo łatwo ulega przemianom w glebie – jest wymywany przez wodę, szybko się ulatnia, no i ogólnie poziom tego pierwiastka zmienia się w zależności od pogody, uprawianych wcześniej roślin czy nawet momentu pobrania próbek. To oznacza, że wynik i tak nie dałby nam wiarygodnej informacji, ile tego azotu naprawdę jest dostępne dla korzeni drzew, kiedy już posadzimy sadzonki. W praktyce rolniczej i sadowniczej sensowniejsze jest obserwowanie stanu roślin i nawożenie azotem na bieżąco, w zależności od potrzeb. Zresztą, sam azot bardzo łatwo się mobilizuje z resztek pożniwnych, obornika, a także z mineralizacji materii organicznej – to wszystko sprawia, że wyjściowe badanie gleby pod kątem azotu przed założeniem sadu nie jest polecane w żadnych oficjalnych wytycznych. Moim zdaniem lepiej skupić się na poprawie struktury gleby i zadbać o mikroorganizmy, które będą stale udostępniać azot roślinom, niż przejmować się jednym wynikiem z laboratorium. Chociaż są laboratoria oferujące takie analizy, to branżowo raczej wszyscy odradzają takie badania jako podstawę planowania nawożenia azotem w sadzie.