W pierwszym roku po zastosowaniu obornika <u>nie należy</u> uprawiać

Odpowiedź jest trafiona, bo uprawa marchwi bezpośrednio po zastosowaniu obornika jest sporym ryzykiem – zwłaszcza, jeśli komuś zależy na zdrowej, niepopękanej korzeniowej marchwi. Wynika to stąd, że świeży obornik (albo nawet półroczny) zawiera sporo łatwo dostępnych form azotu i innych składników mineralnych, które mogą wywołać deformacje, rozgałęzienia, a nawet popękania korzeni marchwi. Z mojego doświadczenia taka marchew jest nie tylko brzydka, ale i gorzej się przechowuje – szybciej gnije. Fachowcy zalecają stosować obornik pod warzywa korzeniowe (nie tylko marchew, ale też pietruszkę czy buraki) minimum rok wcześniej, najlepiej jesienią pod przedplon, żeby składniki mineralne się rozłożyły i nie były już tak agresywne. Poza tym, w warunkach intensywnej produkcji, nadmiar azotu z świeżego obornika może też powodować kumulację azotanów – a to już kwestia zdrowotna. Oberżyna, papryka czy sałata to rośliny, które znoszą świeższy obornik lepiej, bo mają krótszy system korzeniowy i korzystają z dostępnych składników bez poważnych deformacji. Takie są zalecenia i praktyka w nowoczesnych gospodarstwach ogrodniczych.