Wiosną, po jesiennej orce głębokiej, pierwszym zabiegiem przed siewem na glebach ciężkich jest

Włókowanie na ciężkich glebach po orce głębokiej to taki trochę klasyk agrotechniki, ale nie bez powodu – po zimie gleba jest z reguły mocno zbrylona, powstają bryły i grudy, które utrudniają późniejszą uprawę oraz wschody roślin. Włókowanie pozwala rozbić te bryły, wyrównać powierzchnię oraz przyspieszyć ogrzewanie warstwy wierzchniej. To jest szczególnie ważne na glebach ciężkich, które wiosną wolniej przesychają i ogrzewają się – jak się tego nie zrobi, to potem siew idzie fatalnie, kiełkowanie jest opóźnione, a rośliny mają pod górkę już na starcie. Standardy polowe wręcz zalecają, żeby bezpośrednio po ruszeniu wegetacji wykonać włókowanie, zanim jeszcze gleba całkiem obeschnie i utwardzi się. Z mojego doświadczenia lepiej nie zostawiać tego na później. Włókowanie to nie jest strata czasu, bo poprawia strukturę powierzchni gleby, lepiej zatrzymuje wilgoć i ogranicza straty wody przez parowanie. Bez tego zabiegu, szczególnie na glebach gliniastych czy ilastych, można mieć same kłopoty przy siewie kukurydzy, buraków czy nawet zbóż jarych. Tyle razy widziałem, jak po pominięciu włókowania bruzdy robiły się twarde, a nawet najlepsze wały czy brony nie dawały rady ich rozbić. To właśnie dlatego włókowanie jest pierwszym i kluczowym zabiegiem po zimie na tego typu ziemiach.