Zgodnie z zasadami Zwykłej Dobrej Praktyki Rolniczej nawozy naturalne stałe, np. obornik, należy stosować w uprawach trwałych

Bardzo dobrze, to właśnie ta odpowiedź oddaje sens Zwykłej Dobrej Praktyki Rolniczej. Stosowanie nawozów naturalnych stałych, takich jak obornik, w okresie od 1 marca do 30 listopada jest nieprzypadkowe i wynika zarówno z przepisów, jak i z praktyki rolniczej. Ten przedział czasowy jest określony po to, żeby z jednej strony zapewnić skuteczność odżywiania roślin, a z drugiej – chronić środowisko, zwłaszcza wody gruntowe przed zanieczyszczeniem azotanami. Z mojego doświadczenia wynika, że rozrzucanie obornika zimą, gdy gleba jest zamarznięta albo pokryta śniegiem, po prostu nie ma sensu – składniki nie wnikają w glebę, tylko są spłukiwane wraz z wodą podczas roztopów. Poza tym, wiosną i latem rośliny mogą najlepiej wykorzystać składniki pokarmowe z nawozu, bo intensywnie rosną. W Polsce i całej Unii Europejskiej te terminy są jasno określone, żeby ograniczyć ryzyko wymywania azotu do wód. Warto pamiętać też, że zgodnie z dyrektywą azotanową i krajowym Programem azotanowym, stosowanie obornika poza tym okresem jest zakazane. Często rolnicy próbują przyspieszyć nawożenie, żeby mieć mniej pracy na wiosnę, ale naprawdę lepiej trzymać się tych terminów, bo to i wygodniej, i bezpieczniej dla plonów oraz środowiska.