Zgodnie z Ustawą z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody "teren chroniony z uwagi na wartości przyrodnicze, kulturalne i historyczne oraz walory krajobrazowe, mający na celu zachowanie oraz popularyzację tych wartości w ramach zrównoważonego rozwoju" określany jest jako

Park krajobrazowy, zgodnie z Ustawą z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody, jest obszarem chronionym, który ma na celu zachowanie wartości przyrodniczych, kulturowych oraz krajobrazowych w ramach zrównoważonego rozwoju. Definicja ta podkreśla istotę harmonii między ochroną przyrody a jej wykorzystaniem w sposób, który nie narusza równowagi ekosystemów. Praktyczne przykłady zastosowania takiego podejścia obejmują koordynację działań turystycznych, rolniczych i leśnych, które odbywają się na terenie parków krajobrazowych. Działania te są regulowane przez plany ochrony, które określają, jakie formy działalności są dozwolone, a jakie należy ograniczyć, aby nie zagrażały unikalnym wartościom tego obszaru. Parki krajobrazowe często służą jako centra edukacji ekologicznej oraz miejscowe atrakcje turystyczne, co przyczynia się do popularyzacji wiedzy o ochronie środowiska oraz wzmacnia lokalną gospodarkę. Warto także wspomnieć, że parki krajobrazowe są często otoczone różnorodnymi formami ochrony przyrody, co może być korzystne dla zachowania bioróżnorodności.