Którą metodą <i>nie</i> jest możliwe wykonanie sitodrukowej formy drukowej?

Wybór metody chemigraficznej jako tej, którą nie jest możliwe wykonać sitodrukowej formy drukowej, jest jak najbardziej trafny. Chemigrafia to technika typowa raczej dla przygotowania form drukowych do druku wklęsłego lub wypukłego, gdzie matryce wykonuje się poprzez trawienie chemiczne metali, najczęściej cynku czy miedzi. W sitodruku natomiast taki proces praktycznie się nie stosuje, bo konstrukcja sita (czyli ramy z naciągniętą siatką) i sposób przenoszenia obrazu wymaga zupełnie innych rozwiązań technologicznych. W praktyce, do wykonywania form sitodrukowych wykorzystuje się metody natryskowe (np. nanoszenie emulsji światłoczułej pistoletem), laserowe (np. bezpośrednie obrazowanie sita laserem – CTS, Computer to Screen), a najczęściej fotochemiczne, czyli naświetlanie światłoczułej emulsji przez pozytyw lub negatyw. W branży przyjmuje się, że każda z tych metod pozwala precyzyjnie odwzorować wzór na sicie, bez konieczności ingerencji w metal czy trawienia powierzchni. Moim zdaniem, znajomość tych technologii jest kluczowa, bo dobór odpowiedniej metody przekłada się później na jakość druku, trwałość formy i optymalizację kosztów produkcji. W codziennej pracy w sitodruku nikt nie myśli o chemigrafii – to zupełnie inna bajka, bardziej dla offsetu czy fleksografii.