Który z wymienionych sposobów szycia daje największą trwałość połączenia składek we wkład?

Odpowiedź z nićmi termoplastycznymi jak najbardziej trafiona, bo to współczesny standard wszędzie tam, gdzie liczy się wytrzymałość i trwałość całego wkładu. Nić termoplastyczna, w przeciwieństwie do zwykłej bawełny czy nawet poliestru, świetnie znosi obciążenia mechaniczne, a pod wpływem wysokiej temperatury jest w stanie nawet dodatkowo zespoić strukturę wkładu. To rozwiązanie jest szczególnie polecane przy produkcji książek i zeszytów o dużym formacie lub grubości, gdzie inne metody zszywania po prostu nie dają rady i szybko się rozchodzą. W branży poligraficznej mówi się, że dobrze dobrana nić termoplastyczna praktycznie gwarantuje spokój na lata, bo nie pęka, nie przeciera się i nie traci elastyczności. Czasem nawet po dziesięciu latach użytkowania książka szyta termoplastem wygląda lepiej niż taka zszywana tradycyjnie. Moim zdaniem to jest przyszłość introligatorstwa, zwłaszcza gdy chodzi o produkcję podręczników i katalogów, gdzie kartki są często przekładane i obciążane. Warto pamiętać, że termoplasty zgodne ze standardami ISO mają odpowiednią odporność na wilgoć i starzenie, co dodatkowo zwiększa trwałość połączenia. Jeżeli ktoś kiedykolwiek miał w ręku porządnie szytą nićmi termoplastycznymi książkę, to wie, o czym mówię – nic się nie rozchodzi, nic nie odstaje, całość trzyma się w kupie jak należy.