Przedstawiony na rysunku sposób łączenia wkładu z okładką stosuje się w oprawie

To jest klasyczny przykład oprawy zeszytowej, często określanej też jako oprawa szyta drutem przez grzbiet. Moim zdaniem, w branży poligraficznej trudno znaleźć prostszy i bardziej uniwersalny sposób łączenia wkładu z okładką niż właśnie ta metoda – sprawdza się zarówno przy zeszytach szkolnych, broszurach reklamowych, katalogach, jak i prostych instrukcjach obsługi. Tutaj wkład (czyli środek) oraz okładka są składane razem i zszywane metalowym drutem (zszywkami), najczęściej w dwóch lub trzech miejscach na grzbiecie. Takie rozwiązanie pozwala na zachowanie dużej estetyki przy jednoczesnej niskiej cenie produkcji, dlatego jest tak popularne. Co ciekawe, standardy branżowe – np. PN-EN ISO 9706 – odnoszą się do trwałości papieru, a przy oprawie zeszytowej szczególnie ważne jest stosowanie odpowiedniego gramaturowo papieru, bo zbyt cienki może się łatwo rozrywać przy zszywkach, zaś zbyt gruby utrudnia składanie. Z mojego doświadczenia wynika, że przy wyborze tej oprawy zawsze warto przewidzieć, jak często dokument będzie używany – do materiałów często przeglądanych (np. instrukcje, notatniki) to rozwiązanie jest wręcz idealne. Szczerze mówiąc, oprawa zeszytowa to taki poligraficzny standard, bez którego trudno sobie wyobrazić codzienną pracę w drukarni.