Wykorzystanie do sklejania arkuszy papieru kleju o nadmiernej zawartości wody może spowodować

To właśnie pofałdowanie arkuszy papieru jest typowym skutkiem stosowania kleju o zbyt dużej zawartości wody. W praktyce introligatorskiej i poligraficznej zawsze zwraca się uwagę na to, by kleje do papieru miały odpowiednią lepkość oraz zawartość wody, bo przesada w którąkolwiek stronę daje niepożądane efekty. Gdy klej jest zbyt wodnisty, papier szybko chłonie wilgoć, a to prowadzi do miejscowych naprężeń. Arkusz nie schnie równomiernie, przez co pojawiają się charakterystyczne fałdki, wybrzuszenia czy nierówności powierzchni. Na co dzień widać to choćby przy domowym klejeniu zeszytów czy albumów – czasem wystarczy dosłownie chwila nieuwagi i przesadzisz z wilgotnym klejem, a już cała praca wygląda niechlujnie. Profesjonaliści stosują produkty o ściśle kontrolowanej zawartości wody, a nawet testują próbki przed produkcją seryjną. Moim zdaniem warto pamiętać, że zbyt dużo wody w kleju może też obniżyć wytrzymałość wiązania, choć najczęściej pierwszym objawem jest właśnie falowanie papieru. Branżowe normy ISO dotyczące oprawy książkowej dokładnie precyzują, jakie parametry musi spełniać klej, żeby uniknąć tego typu defektów. Dodatkowo, jeśli pracujesz z cienkim lub mniej chłonnym papierem, ryzyko pofałdowania jeszcze bardziej rośnie, więc zawsze należy dobrać klej do konkretnego zastosowania.