Na ilustracji przedstawiono reklamę zewnętrzną w formie

Prawidłowo wskazana forma reklamy to ambient. Na ilustracji widać zwykłą ławkę miejską, która została wykorzystana jako nośnik przekazu reklamowego. Właśnie na tym polega reklama ambientowa (ambient media, ambient advertising) – na używaniu niestandardowych, często zaskakujących miejsc i obiektów w przestrzeni publicznej, które normalnie nie kojarzą się z reklamą. Zamiast klasycznego billboardu czy citylightu mamy element małej architektury miejskiej, czyli ławkę, przekształconą w nośnik. W praktyce branżowej do ambientu zalicza się m.in. reklamy na schodach, koszach na śmieci, poręczach, windach, przejściach podziemnych, w toaletach, na chodnikach (np. malowanie szablonami), a także kreatywne przeróbki przystanków autobusowych. Kluczowe jest tu nieszablonowe myślenie i dopasowanie komunikatu do kontekstu miejsca. Moim zdaniem to jedna z ciekawszych form reklamy zewnętrznej, bo pozwala wyróżnić się przy stosunkowo niewielkim budżecie mediowym. Dobre praktyki mówią, że ambient powinien być prosty w odbiorze z daleka, mocno kontrastowy i czytelny nawet przy krótkim kontakcie wzrokowym, np. gdy przechodzień tylko mija ławkę. Ważne jest też, żeby nie utrudniać korzystania z obiektu – czyli reklama nie może uniemożliwiać siedzenia na ławce, zasłaniać oparcia w sposób niebezpieczny albo łamać przepisów BHP czy lokalnych uchwał krajobrazowych. W kampaniach planowanie ambientu łączy się często z guerilla marketingiem i działaniami wirusowymi w social media, bo takie nietypowe realizacje ludzie chętnie fotografują i udostępniają.