Który format pliku opisano w ramce?

RAW to format plików, który faktycznie oznacza „surowy” – w praktyce to zbiór nieprzetworzonych danych bezpośrednio z matrycy aparatu. Dzięki temu nie dochodzi tutaj do żadnej kompresji stratnej, więc zdjęcie nie traci na jakości. Najważniejsze jest to, że RAW przechowuje pełen zakres tonalny i barwowy, jaki zarejestrował sensor. To daje fotografowi ogromnie szerokie możliwości edycyjne – na przykład można potem w programach typu Adobe Lightroom czy Capture One wygodnie korygować ekspozycję, balans bieli, cienie, światła, praktycznie bez utraty jakości. Jak ktoś pracuje profesjonalnie z fotografią albo po prostu lubi wyciągać maksimum z każdego zdjęcia, to RAW jest właściwie nie do przecenienia. Co ciekawe, ten format traktuje się trochę jak odpowiednik negatywu w fotografii analogowej – zdjęcie trzeba najpierw „wywołać” programowo, żeby powstała widoczna fotografia. Z mojego doświadczenia: jeśli zależy Ci na jak najlepszej jakości i swobodzie obróbki, to RAW jest branżowym standardem. Warto przy tym znać różnice pomiędzy RAW a innymi formatami, bo to zupełnie inna filozofia pracy z obrazem.