Którą strategię negocjacji przyjęła osoba, która dąży do zrealizowania osobistych celów w sposób wykluczający zaspokojenie potrzeb strony przeciwnej?

Strategia dominacji w negocjacjach to podejście typowe dla sytuacji, gdy jedna ze stron koncentruje się wyłącznie na własnym interesie, często całkowicie ignorując potrzeby i oczekiwania drugiej strony. W praktyce wygląda to tak, że osoba stosująca dominację narzuca swoje warunki, nie dopuszcza kompromisów i nie szuka rozwiązań korzystnych dla obu stron. Takie zachowanie można spotkać np. w negocjacjach cenowych, gdzie jedna ze stron z premedytacją „przyciska” partnera, by osiągnąć maksymalny zysk, nie martwiąc się o relację czy dalszą współpracę. Moim zdaniem, w branży technicznej czy handlowej to rozwiązanie krótkoterminowe – daje szybkie efekty, ale często prowadzi do utraty zaufania czy nawet zakończenia współpracy. Standardy dobrych praktyk, jak BATNA (Best Alternative to a Negotiated Agreement), podpowiadają raczej szukanie rozwiązań, które nie zamykają drzwi na przyszłość, ale jednak czasem dominacja bywa skuteczna przy konfliktowych lub bardzo trudnych rozmowach. Warto też wiedzieć, że ta strategia jest przeciwieństwem kooperacji i kompromisu – tam strony próbują coś zyskać wspólnie albo przynajmniej podzielić się zyskami. Dominacja to postawa „albo po mojemu, albo wcale”.