Przedstawiony tekst jest rodzajem adnotacji <br><br> <table><tr><td>Pięknie wydana książeczka z kolorowymi ilustracjami. Jej bohaterem jest sympatyczna wiewiórka. Opowieść zawiera ciekawostki z życia zwierząt w lesie, uczy tolerancji i szacunku dla przyrody. Przekonuje, że przyjaźń i lojalność jest podstawą stosunków między zwierzętami i ludźmi. Książka bawi i uczy nowe pokolenia małych dzieci już od wielu lat. Przeznaczona jest dla dzieci 3-5 letnich.</td></tr></table>

To jest właśnie przykład adnotacji zawartościowej, bo tekst skupia się na tym, co znajduje się w książce, jakie ma cechy i dla kogo jest przeznaczona. W branży bibliologicznej i księgoznawczej taka adnotacja to podstawa, żeby szybko zorientować się, o czym jest dana pozycja, bez konieczności jej dokładnego przeglądania. Moim zdaniem, to bardzo praktyczne rozwiązanie, bo ułatwia wybór książek bibliotekarzom, nauczycielom czy rodzicom. Standardy opisu książek, na przykład te stosowane w bibliotekach, bardzo często wymagają dodania krótkiego opisu zawartościowego – to właśnie on pozwala od razu zrozumieć, jakie wartości edukacyjne i tematyczne niesie książka. Kiedyś miałem okazję katalogować książki dla dzieci i zauważyłem, że czytelnikom bardzo przydają się takie adnotacje – dzięki nim od razu widać, czy dana propozycja jest odpowiednia dla wybranej grupy wiekowej albo czy odpowiada zainteresowaniom młodych czytelników. W opisach zawartościowych najważniejsze jest skupienie się na głównych motywach, przesłaniach czy walorach edukacyjnych, nie na zaleceniach czy recenzjach. W praktyce, jeśli widzisz tekst podobny jak ten powyżej, gdzie są wymienione tematy, bohaterowie, przesłania i grupa docelowa – to właśnie masz do czynienia z adnotacją zawartościową. To bardzo uniwersalne narzędzie, bo sprawdza się zarówno w katalogach bibliotecznych, jak i w opisach na stronach księgarni internetowych.