Który układ bibliografii zastosowano w przedstawionym przykładzie? <br><br> <table><tr><td>Macbeth / Shakespeare William. – Warszawa, 2022</td></tr><tr><td>Maja dorosła / Monica Peitex. – Bielsko-Biała, 2022</td></tr><tr><td>Mali bogowie/Paweł Reszka. – Warszawa, 2022</td></tr><tr><td>Mały buntownik/ Lynda Corazza, Anne-Claire Kleindienst. – Warszawa, 2022</td></tr><tr><td>Mieszkaj pięknie / Jagoda Kutkowska. – Kraków, 2022</td></tr></table>

W tym przypadku układ bibliografii, jaki został zastosowany, to zdecydowanie układ alfabetyczny. Wynika to z prostego faktu – wszystkie pozycje są posortowane według pierwszego wyrazu w tytule, czyli po literze „M”. W praktyce bibliotecznej oraz podczas tworzenia profesjonalnych prac naukowych bardzo często korzysta się z układu alfabetycznego, bo umożliwia łatwe odnalezienie konkretnej pozycji, szczególnie gdy mamy do czynienia z dużą ilością źródeł. Takie rozwiązanie jest wygodne zarówno dla czytelnika, jak i dla osoby sporządzającej bibliografię. Z mojego doświadczenia wynika, że ten układ jest wręcz standardem w polskich szkołach, na uczelniach oraz w instytucjach naukowych. Najważniejsze, żeby konsekwentnie stosować zasady – niezależnie, czy sortujemy według nazwiska autora, czy tytułu. W tej tabeli wybrano tytuły, a nie autorów, bo zapewne nie wszystkie książki miałyby autora na pierwszym miejscu lub chciano zachować jedną linię porządkowania. Warto dopowiedzieć, że układ alfabetyczny jest podstawą w katalogach bibliotecznych, co ułatwia wyszukiwanie i porównywanie źródeł. Trzymanie się tego porządku świadczy o znajomości dobrych praktyk opracowywania bibliografii. Moim zdaniem, gdy tylko nie ma wyraźnego wymogu innego porządku (na przykład chronologicznego przy analizie historycznej), warto preferować układ alfabetyczny.