Który układ zastosowano w bibliografii, jeżeli opisy publikacji uporządkowano według dat ich opublikowania?

Wybrałeś odpowiedź „Formalny” i to jest zgodne z zasadami tworzenia bibliografii. W układzie formalnym chodzi o to, że publikacje porządkuje się właśnie według dat ich wydania ‒ od najstarszych do najnowszych albo odwrotnie, w zależności od wytycznych. Moim zdaniem jest to jeden z najbardziej przejrzystych sposobów prezentacji źródeł, bo pozwala łatwo zobaczyć rozwój tematu w czasie. W praktyce, szczególnie przy pracach naukowych czy przy analizie literatury przedmiotu, taki układ umożliwia śledzenie zmian w podejściu badaczy czy ewolucji danej dziedziny. Standardy typu ISO 690 oraz wytyczne większości uczelni wyższych przewidują taki sposób uporządkowania, jeśli zależy nam na chronologii. Często spotkasz się z tym układem w publikacjach naukowych, gdzie liczy się, kiedy dane odkrycie zostało opublikowane, a nie tylko kto je opracował albo czego dotyczyło. Warto zapamiętać, że układ formalny jest szczególnie przydatny, gdy chcesz podkreślić ciągłość badań lub pokazać historię rozwoju problemu. Raz miałem sytuację, gdzie promotor wręcz wymagał takiego chronologicznego ułożenia, żeby wyłapać, czy ktoś nie opuścił żadnej istotnej pozycji z danego okresu. Z tego powodu dobrze znać tę zasadę i wiedzieć, kiedy ją stosować.