Który rodzaj opisu zastosowano w cytowanym spisie bibliograficznym? <br><br> <table><tr><td>1. Hetman koronny w systemie ustrojowym Rzeczpospolitej w latach 1581-1646 / Przemysław Gawron. – Warszawa: Wydawnictwo NERITON, 2010. – 508 s. ; 22 cm . (Prace Instytutu Historycznego UW) . – ISBN 978-83-7543-133-9</td></tr></table>

Wybranie opisu rejestracyjnego jako prawidłowej odpowiedzi świadczy o dobrej znajomości podstaw bibliografii. Ten typ opisu to po prostu podstawowa, pełna informacja identyfikująca dokument – bez dodatków w postaci streszczeń, ocen czy analizy treści. W praktyce rejestracyjny opis bibliograficzny zawiera takie elementy jak: autor, tytuł, miejsce i rok wydania, wydawca, liczba stron, seria, ISBN, czasami inne dane techniczne. To jest taki trochę „surowy” standard – bardzo często spotykany w bibliotekach, katalogach czy na końcu prac naukowych, kiedy ktoś po prostu wymienia, co czytał lub z czego korzystał. Moim zdaniem, znajomość tego rozróżnienia jest mega przydatna, bo pozwala szybko zrozumieć, co zawiera bibliografia i jak ją interpretować, nawet jak nie masz dostępu do całej książki. W branży informacyjnej, np. w bibliotekach cyfrowych czy systemach zarządzania publikacjami naukowymi, opis rejestracyjny to po prostu podstawa – stosuje się go zgodnie z normami PN-ISO 690 czy międzynarodowymi wytycznymi. Dzięki temu łatwo znaleźć i zidentyfikować każdą pozycję. Oczywiście czasem spotkasz opisy adnotowane czy analityczne (tam jest więcej szczegółów czy oceny), ale w tym przykładzie wszystko ogranicza się do rejestracji faktu istnienia książki. Takie opisy pozwalają zaoszczędzić miejsce i czas, a jednocześnie są bardzo praktyczne na co dzień.