Jak należy zapisać w przypisach, że informacja zawarta w treści książki pochodzi ze strony 55?

Poprawny zapis „s. 55.” w przypisie to tak naprawdę najczęściej akceptowany w polskich standardach bibliograficznych sposób wskazania konkretnej strony w źródle drukowanym. Skrót „s.” wywodzi się od słowa „strona”, a jego użycie jest już praktycznie obowiązkowe w naukowym i technicznym piśmiennictwie. Bez tego skrótu informacja byłaby niepełna lub nawet niezrozumiała dla odbiorcy, szczególnie jeśli tekst cytowany jest w pracy naukowej, dokumentacji projektowej albo prezentacji technicznej. Moim zdaniem stosowanie tego konkretnego formatu pomaga zachować czytelność i pozwala uniknąć nieporozumień – szczególnie gdy mamy do czynienia z publikacjami, gdzie cytaty i odniesienia do konkretnych miejsc w tekście mają kluczowe znaczenie. Praktyka pokazuje, że zarówno w normach PN-ISO 690, jak i w wytycznych uczelni technicznych, format „s. 55.” jest jasno wskazywany jako właściwy. Warto też wiedzieć, że przy podawaniu zakresu stron stosujemy „ss.” (np. „ss. 55-57”), ale przy pojedynczej stronie zawsze „s.”. Stosując się do tej zasady, tworzysz przypisy profesjonalne, a to się bardzo ceni w każdym projekcie czy pracy dyplomowej. Ja zawsze powtarzam – dbałość o takie detale robi różnicę i świadczy o Twojej rzetelności. Przy okazji, jeśli będziesz cytować źródło elektroniczne, możesz spotkać się ze skrótem „[online]”, ale w przypadku książek drukowanych zawsze trzymaj się „s. 55.”.