Którego elementu <b>nie należy</b> podawać w opisie bibliograficznym drugiego stopnia?

Podanie daty druku w opisie bibliograficznym drugiego stopnia jest błędem, bo ta informacja nie powinna się tam znaleźć według przyjętych standardów opisu bibliograficznego. Opis drugiego stopnia odnosi się do informacji pośrednich, czyli do dokumentów cytowanych w innych źródłach, a nie do oryginalnych publikacji. Moim zdaniem, bardzo często myli się datę druku z datą wydania, choć to są dwa różne pojęcia – data druku dotyczy momentu fizycznego wydrukowania egzemplarza, natomiast data wydania to oficjalna data opublikowania danego dzieła. W praktyce przy sporządzaniu opisu drugiego stopnia korzysta się głównie z takich elementów jak tytuł właściwy, oznaczenie odpowiedzialności czy data wydania, bo to właśnie te informacje pozwalają jednoznacznie zidentyfikować dokument, do którego odsyłamy. Standardy bibliograficzne, np. PN-ISO 690, jasno wskazują, że nie umieszcza się tam szczegółów dotyczących procesu wydawniczego, takich jak data druku, ponieważ nie jest ona niezbędna do identyfikacji dokumentu pośredniego. Przy wielu pracach, zwłaszcza dyplomowych czy naukowych, spotykałem się z sytuacją, gdzie uwzględnienie daty druku zaciemniało opis i wprowadzało niepotrzebny chaos, szczególnie w przypadku starych druków lub wydań okolicznościowych. Prawidłowy opis drugiego stopnia powinien więc opierać się na najważniejszych danych identyfikacyjnych, a data druku zdecydowanie do nich nie należy.