Podkreślony element w przytoczonym opisie bibliograficznym jest <br><br> <table><tr><td>PANTALON, Michael Motywacja : metoda sześciu kroków / Michael Pantalon ; przekład Agata Błaż. – Wydanie 3. – Sopot : Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2020. – 207 s. ; 22 cm. – ISBN 978-83-7489-687-0</td></tr></table>

Podany opis bibliograficzny zaczyna się od nazwiska i imienia autora, czyli tzw. hasła autorskiego. Jednak to nie ono jest tutaj podkreślone. Wskazany element to „przekład Agata Błaż”, czyli informacja o osobie odpowiedzialnej za tłumaczenie książki. W terminologii bibliograficznej nazywamy to następnym oznaczeniem odpowiedzialności. Chodzi o to, że po głównym autorze można wykazać inne osoby lub podmioty, które miały istotny udział w powstaniu dzieła, np. tłumacza, redaktora, ilustratora, kompilatora itp. Standardy opisu bibliograficznego, takie jak PN-ISO 690 czy normy katalogowania RDA, zalecają właśnie takie rozróżnienie. Dzięki temu czytelnik wie, kto co zrobił przy danej publikacji – to bardzo ważne przy pracy naukowej, pisaniu prac dyplomowych czy prowadzeniu własnej bibliografii. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze rozumieć te różnice, bo pozwalają na prawidłowe cytowanie źródeł w różnych stylach bibliograficznych. W praktyce, jeśli widzisz w opisie po ukośniku „przekład”, „redakcja”, „opracowanie”, „ilustracje” i podane nazwisko, to właśnie są te kolejne oznaczenia odpowiedzialności – i one mają konkretne miejsce i kolejność w opisie zgodnie z zasadami. Taka wiedza jest przydatna nie tylko w bibliotece, ale też podczas korzystania z baz danych czy tworzenia profesjonalnych bibliografii do swoich projektów.