Który zapis hasła przedmiotowego jest poprawny?

Wybrałeś prawidłowy zapis hasła przedmiotowego – „Literatura szwedzka – XX w.”. Takie hasło jest zgodne z obowiązującymi zasadami tworzenia haseł przedmiotowych stosowanymi w bibliotekarstwie i dokumentacji naukowej, np. wg norm BN-76/9197-02 czy instrukcji KABA. Przede wszystkim zaczynamy od określenia rodzaju literatury („Literatura szwedzka”), a dopiero potem, po myślniku, podajemy okres („XX w.” – czyli zapis rzymski). Użycie cyfr rzymskich przy nazwach wieków to standard, który znacznie ułatwia wyszukiwanie i porządkowanie w katalogach bibliotecznych. Spotykałem się już z sytuacjami, że ktoś próbował opisywać zbiory przy użyciu cyfr arabskich albo w odwrotnej kolejności, ale potem generuje się chaos, bo nie da się wtedy łatwo przeprowadzić filtrowania lub przeszukiwania zbiorów. Dobrą praktyką jest też stosowanie form nazw narodowościowych w rodzaju przymiotnikowym, np. „Literatura szwedzka”, a nie „Szwedzka literatura” – bo taka forma lepiej się sprawdza przy automatycznym indeksowaniu. Z mojego doświadczenia wynika, że trzymanie się tych zasad pozwala uniknąć wielu problemów przy dalszym opracowywaniu bibliograficznym, bo katalogi są wtedy bardziej spójne i czytelne. Jak przygotowujesz opisy lub katalogujesz książki, zawsze warto kierować się tymi regułami, bo ułatwiają pracę nie tylko Tobie, ale i czytelnikom.