Jaki rodzaj opisu przedstawiono w ramce? <br><br> <table><tr><td>Sępkowska, Zofia (ekonomia) Podstawy przedsiębiorczości / Zofia Sępkowska. – Warszawa : Difin, 2014. – 246 stron : Tabele, schematy, rysunki ; 24 cm . – ISBN 978-83-7641-895-7</td></tr></table>

To, co widzisz w ramce, to typowy przykład opisu rejestracyjnego – można go spotkać praktycznie w każdej bibliotece, katalogu bibliograficznym czy bazie danych książek. Takie opisy są z założenia bardzo formalne i mają ściśle określoną strukturę. Ich główna funkcja to umożliwienie szybkiej identyfikacji i lokalizacji dokumentu, bez wdawania się w szczegóły treści czy oceny merytorycznej. Zwróć uwagę, jak podany został autor, tytuł, miejsce i rok wydania, wydawnictwo, liczba stron, elementy graficzne, format oraz numer ISBN – dokładnie tak, jak wymaga tego norma ISO 690 czy PN-N-01215:2002 dla opisu bibliograficznego. Przyda się to szczególnie podczas korzystania z katalogów OPAC, gdy chcesz zamówić lub wypożyczyć książkę. Opisy rejestracyjne nie zawierają streszczenia ani analizy treści, skupiają się po prostu na danych identyfikacyjnych. Moim zdaniem to najważniejsze narzędzie bibliografa i bibliotekarza, ale też każdego, kto przygotowuje prace naukowe i musi sporządzić prawidłową bibliografię. W odróżnieniu od opisu analitycznego czy adnotowanego, tutaj nie znajdziesz interpretacji ani komentarza – liczą się konkretne, wymierne informacje. W praktyce każda baza danych – od katalogu w bibliotece szkolnej po systemy naukowe typu WorldCat – opiera się na takich właśnie opisach rejestracyjnych, więc warto znać ich cechy i zastosowania.