Każda publikacja wydana do początku XVI wieku w naukach bibliologicznych i informacji naukowej określana jest terminem

Prawidłowa odpowiedź to inkunabuł, co w branży bibliologicznej ma szczególne znaczenie. Inkunabuły to książki, broszury czy inne wydawnictwa drukowane do roku 1500 włącznie, czyli do początku XVI wieku. W praktyce bibliotecznej oraz archiwalnej takie druki są często uważane za najcenniejsze zbiory, bo pokazują początki druku w Europie. Warto wiedzieć, że termin ten pochodzi od łacińskiego słowa „incunabula”, co oznacza „kołyska”, czyli początki. Moim zdaniem zrozumienie, czym są inkunabuły, jest kluczowe dla osób zajmujących się historią książki czy ochroną dziedzictwa kulturowego, bo te wydawnictwa pokazują, jak rozwijała się typografia, jakie były technologie druku i jak zmieniały się formy przekazu informacji. W praktyce biblioteki mają często specjalne procedury konserwacji takich druków – używa się na przykład specjalnych warunków przechowywania i katalogowania według szczególnych standardów (np. ISBD(A) czy MARC21). Często spotkać się można z digitalizacją inkunabułów, co pozwala na ich bezpieczną popularyzację bez ryzyka uszkodzenia oryginału. Dla badaczy to prawdziwy skarb, bo mogą prześledzić ewolucję technik drukarskich i materiałów, a nawet porównać rozwiązania – jak np. czcionki, układ stron czy ilustracje. Także, jakby nie patrzeć, inkunabuły to fundamenty współczesnej bibliologii.