Pełna tytulatura książki niezbędna do sporządzenia opisu bibliograficznego znajduje się na

Dokładnie, karta tytułowa to właśnie to miejsce, gdzie zawsze powinieneś szukać pełnej tytulatury książki do sporządzenia opisu bibliograficznego. W praktyce bibliotekarskiej i według norm, takich jak PN-ISO 690 czy wytyczne bibliograficzne, to karta tytułowa jest podstawowym źródłem informacji o książce. To na niej znajdziesz nie tylko główny tytuł, ale też podtytuł, nazwiska autorów, wydawcę, miejsce i rok wydania. Moim zdaniem, warto od razu nabrać nawyku, żeby nie sugerować się tym, co jest na okładce czy grzbiecie, bo tam często są skrócone lub promocyjne wersje tytułu, czasem nawet z błędami. Bywały sytuacje, że projekt okładki dodaje jakiś hasło reklamowe albo grafika zaburza prawdziwy tytuł – na karcie tytułowej zawsze masz to, co oficjalnie. W archiwach i bibliotekach opisy bibliograficzne są tworzone właśnie na podstawie informacji z tej karty, bo to gwarantuje spójność i zgodność z rzeczywistym stanem prawnym książki. No i jeszcze taka ciekawostka: w przypadku książek w językach obcych czasem spotkasz karty tytułowe w dwóch językach – wtedy korzysta się z tej, która jest zgodna z językiem publikacji albo tej najpełniejszej. Z doświadczenia wiem, że to jedna z tych podstawowych zasad, które niesamowicie ułatwiają życie przy porządkowaniu literatury.