Korzystając z danych przedstawionych w tabeli, określ która roślina charakteryzuje się najwyższą wydajnością miodową. <br><br> <table><tr><th>Rośliny zielne</th><th>kg/ha</th></tr><tr><td>Arcydzięgiel litwor</td><td>do 200</td></tr><tr><td>Aster amerykański</td><td>65</td></tr><tr><td>Aster krzaczasty</td><td>50</td></tr><tr><td>Barszcz Sosnowskiego</td><td>do 300</td></tr><tr><td>Bobik (pastewny)</td><td>ok. 25</td></tr><tr><td>Bodziszek leśny</td><td>70-90</td></tr><tr><td>Bodziszek łąkowy</td><td>ok. 50</td></tr><tr><td>Cebula jadalna</td><td>80-140</td></tr><tr><td>Chaber bławatek</td><td>350</td></tr><tr><td>Chaber driakiewnik</td><td>500</td></tr><tr><td>Chaber górski</td><td>300</td></tr><tr><td>Chaber łąkowy</td><td>200</td></tr><tr><td>Chaber nadreński</td><td>do 600</td></tr><tr><td>Ciemięży białokwiatowy</td><td>200</td></tr></table>

Chaber nadreński to faktycznie rekordzista, jeśli chodzi o wydajność miodową spośród wymienionych w tabeli roślin. Jego potencjał to nawet do 600 kg miodu z jednego hektara! To naprawdę robi wrażenie i nie bez powodu pszczelarze – zwłaszcza ci, którzy prowadzą gospodarkę wędrowną – szukają takich właśnie roślin do obsiewu lub lokalizacji pasiek. W praktyce taka wydajność jest jednak trudna do osiągnięcia, bo zależy od wielu czynników: warunków pogodowych, dostępności pszczół, jakości gleby czy nawet zdrowia samej rośliny. Z mojego doświadczenia wynika, że pszczelarze zwracają uwagę nie tylko na liczby, ale i na stabilność pożytku oraz długość kwitnienia. Chaber nadreński to świetny przykład rośliny, która przyciąga pszczoły jak magnes i pozwala uzyskać wysokie zbiory miodu, jednak nie jest zbyt powszechny w Polsce. Warto też wiedzieć, że dobierając rośliny do pasieki, opłaca się łączyć takie, które kwitną w różnym czasie – to gwarantuje stały dostęp do nektaru. W branży uważa się za dobrą praktykę analizowanie lokalnych pożytków przed zakładaniem nowych pasiek, właśnie pod kątem takich rekordzistów jak chaber nadreński.