W gospodarstwie o powierzchni 15 ha prowadzona jest hodowla bydła o następującej strukturze stada:<br> - 10 szt. krów,<br> - 5 szt. cieląt w wieku 0–6 m-cy,<br> - 5 szt. jałówek i byczków w wieku 6–12 m-cy,<br> - 5 szt. jałówek i byczków w wieku 12–24 m-cy.<br> Ile obornika produkuje stado? <br><br> <table><tr><th rowspan="2">Grupa zwierząt</th><th colspan="4">obornik</th><th colspan="4">gnojowica</th></tr><tr><th>masaton</th><th>azotkg</th><th>fosforkg</th><th>potaskg</th><th>masaton</th><th>azotkg</th><th>fosforkg</th><th>potaskg</th></tr><tr><td>Cielęta 0 – 6 m-cy</td><td>2,6</td><td>20,8</td><td>5,2</td><td>15,6</td><td>-</td><td>-</td><td>-</td><td>-</td></tr><tr><td>Jałówki, byczki 6 – 12 m-cy</td><td>2,9</td><td>15,4</td><td>8,1</td><td>19,1</td><td>7,0</td><td>23,1</td><td>7,7</td><td>29,4</td></tr><tr><td>Jałówki, byczki 12 – 24 m-cy</td><td>4,8</td><td>25,0</td><td>15,4</td><td>3,2</td><td>12,1</td><td>42,3</td><td>15,7</td><td>58,1</td></tr><tr><td>Krowy</td><td>12,0</td><td>66,0</td><td>38,3</td><td>64,8</td><td>23,2</td><td>97,4</td><td>39,4</td><td>107,0</td></tr></table>

Prawidłowa odpowiedź wynika z dokładnych obliczeń opartych o tabele produkcji obornika dla poszczególnych grup zwierząt. Dla każdej kategorii zwierząt liczymy ilość obornika poprzez przemnożenie liczby sztuk przez wartość roczną z tabeli. Dla krów to 10 sztuk × 12,0 t = 120 t. Cielęta 0–6 m-cy: 5 × 2,6 t = 13 t. Jałówki i byczki 6–12 m-cy: 5 × 2,9 t = 14,5 t. Jałówki i byczki 12–24 m-cy: 5 × 4,8 t = 24 t. Sumując te wartości: 120 + 13 + 14,5 + 24 = 171,5 t. To właśnie ta suma stanowi roczną produkcję obornika w gospodarstwie przy danej strukturze stada. Takie obliczenia są podstawą do dalszego planowania nawożenia, przechowywania oraz zagospodarowania nawozów naturalnych zgodnie z przepisami, np. programem azotanowym czy zasadami integrowanej produkcji. Przy planowaniu nawożenia warto pamiętać, że ilość obornika wpływa bezpośrednio na bilans azotu i innych składników pokarmowych w glebie, a tym samym na plony i ochronę środowiska. W praktyce często o takich rzeczach się zapomina albo zaokrągla się wartości, ale moim zdaniem lepiej trzymać się wyliczeń, bo to potem rzutuje na całą gospodarkę nawozami. To też pokazuje, jak istotna jest znajomość takich tabel i umiejętność stosowania ich w realnych sytuacjach – pozwala to uniknąć kłopotów podczas kontroli czy wypełniania dokumentacji. Takie obliczenia są wymagane przy wszelkich wnioskach o płatności czy raportach środowiskowych. Warto więc umieć je robić, nawet jeśli wydają się trochę żmudne.