W Polsce południowej największym źródłem pożytku spadziowego jest

Jodła to, moim zdaniem, absolutnie najważniejsze drzewo, jeśli chodzi o pożytek spadziowy w południowej Polsce. Wynika to z tego, że spadź iglasta, a szczególnie właśnie spadź jodłowa, jest podstawowym źródłem pożytku dla pszczół w tych rejonach. W praktyce pszczelarze z Małopolski czy Podkarpacia potwierdzają, że jodła daje im najwięcej miodu spadziowego – i to takiego najwyższej jakości, o bardzo ciemnej barwie, wysokiej przewodności elektrycznej i cenionego smaku. Często używa się go do celów leczniczych albo eksportuje, bo jego parametry przewyższają niejeden miód nektarowy. Warto pamiętać, że spadź jodłowa pojawia się zazwyczaj w czerwcu i lipcu, a jej występowanie zależy od obecności mszyc spadziowych (z mojego doświadczenia – im cieplejsza i wilgotniejsza wiosna, tym łatwiej o udaną spadziową kampanię). Jodła dominuje w wyższych partiach Beskidów i jest praktycznie niezastąpiona, jeśli ktoś chce prowadzić gospodarkę pasieczną opartą o miód spadziowy. W każdej publikacji branżowej (np. Pszczelarstwo, podręczniki dla techników) znajdziesz potwierdzenie, że jodła, a nie świerk czy dąb, stanowi główne źródło tego pożytku. Ma to duże znaczenie dla planowania wędrówek pasiek – doświadczeni pszczelarze wręcz stawiają ule blisko jodeł tuż przed okresem spadzi, żeby wykorzystać ten cenny pożytek.