Nabywca będący czynnym podatnikiem VAT otrzymał fakturę zakupu z błędem rachunkowym. Błąd należy poprawić

Prawidłowo – w przypadku błędu rachunkowego na fakturze (np. źle policzone wartości netto, VAT, brutto, błędne stawki VAT w wyliczeniach) dokumentem, który koryguje taki błąd, jest faktura korygująca wystawiona przez sprzedawcę. Wynika to z przepisów o VAT: to sprzedawca jest podmiotem wystawiającym fakturę pierwotną i tylko on może zmienić jej elementy mające wpływ na podstawę opodatkowania, kwotę podatku, ceny jednostkowe, rabaty, wartości pozycji itp. Nota korygująca ma dużo mniejszy „zasięg” – służy raczej do poprawek danych formalnych, np. literówki w nazwie nabywcy, błędny NIP, nieprawidłowy adres, ale już nie do poprawiania kwot. W praktyce, jeśli np. faktura za zakup materiałów na 1 000 zł netto została przez sprzedawcę błędnie zsumowana do 1 200 zł netto, to nabywca nie może sam sobie tego przeliczyć w księgach i wystawić jakiegoś wewnętrznego dokumentu. Powinien zgłosić się do sprzedawcy i poprosić o fakturę korygującą, która obniży lub podwyższy kwoty do prawidłowego poziomu. Dopiero na podstawie tej faktury korygującej nabywca ma prawo do odpowiedniego odliczenia podatku naliczonego i ujęcia kosztu w księgach. Z mojego doświadczenia w firmach handlowych i usługowych standardem jest szybkie wystawianie korekt przez sprzedawcę, bo to też zabezpiecza jego własne rozliczenia VAT i porządek w ewidencji. Duplikat faktury natomiast służy wyłącznie odtworzeniu zaginionego lub zniszczonego dokumentu, a nie naprawianiu błędów merytorycznych. Dobra praktyka jest taka: błąd w kwotach, stawkach VAT, podstawie opodatkowania – zawsze faktura korygująca od sprzedawcy, najlepiej z wyraźnym opisem przyczyny korekty.