Którą metodę przeprowadzania inwentaryzacji charakteryzuje zamieszczony opis? <br><br> <table><tr><th>Opis metody inwentaryzacji</th></tr><tr><td>Jest to metoda inwentaryzacji polegająca na policzeniu, zważeniu lub zmierzeniu poszczególnych składników aktywów objętych inwentaryzacją, ich wycenie i porównaniu otrzymanych wyników z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnieniu i ustaleniu sposobu rozliczenia ewentualnych różnic inwentaryzacyjnych.</td></tr></table>

Prawidłowo wskazana metoda to spis z natury. Dokładnie to opisuje treść w pytaniu: fizyczne policzenie, zważenie lub zmierzenie składników majątku, ich wycena, a potem porównanie wyników z zapisami w księgach rachunkowych i rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych. W praktyce spis z natury stosuje się przede wszystkim do zapasów magazynowych, środków trwałych znajdujących się na terenie jednostki, materiałów, towarów, wyrobów gotowych, czasem też narzędzi i wyposażenia. Z mojego doświadczenia, to najbardziej „namacalna” forma inwentaryzacji – komisja chodzi po magazynie, halach, polu czy chłodni i po prostu liczy, waży, mierzy. Następnie dane z arkuszy spisowych są wprowadzane do systemu i porównywane z ewidencją. Jeżeli pojawiają się różnice, trzeba je wyjaśnić: czy to błąd w księgach, ubytek naturalny, kradzież, pomyłka w wydaniu towaru, czy może źle wykonany pomiar. Dobre praktyki mówią, że spis z natury powinien być dobrze zaplanowany: zamknięcie ruchu magazynowego na czas spisu, wyznaczenie komisji, podział stref magazynu, czytelne oznaczenie miejsc składowania i towarów, stosowanie arkuszy spisowych z numeracją, brak możliwości dopisywania pozycji po zakończeniu spisu. W rachunkowości zgodnej z ustawą o rachunkowości i standardami branżowymi spis z natury jest podstawową metodą inwentaryzacji aktywów rzeczowych, bo jako jedyna daje realne potwierdzenie, że dany składnik faktycznie istnieje i w jakiej ilości. Dlatego tak ważne jest, żeby kojarzyć ten opis właśnie z metodą spisu z natury, a nie z uzgadnianiem sald czy samą kontrolą dokumentów.