Wyniki inwentaryzacji wskazały, że straty mieszczą się w granicach ustalonych dla danej branży. Takie straty określane są jako

Ubytki naturalne to takie, które występują w ramach normalnych procesów operacyjnych i są akceptowane w danym limicie ustalonym dla branży. Ubytki te mogą być efektem procesów takich jak parowanie, odparowanie, kurczenie się materiałów lub inne naturalne zjawiska, które są nieuniknione. Na przykład w branży spożywczej, ubytki naturalne mogą wynikać z procesów konserwacji lub transportu, gdzie część produktu może ulec zniszczeniu lub stracić masę. W każdym przypadku, gdy ubytki mieszczą się w ustalonym limicie, nie są uznawane za straty, które należy zgłaszać jako problem. Przykłady takich limitów można znaleźć w standardach branżowych, takich jak normy ISO dotyczące zarządzania jakością, które podkreślają znaczenie monitorowania i kontrolowania naturalnych strat. Zrozumienie tego pojęcia pomaga w lepszym zarządzaniu zapasami i optymalizacji procesów produkcyjnych, co jest kluczowe dla efektywności działalności gospodarczej.