Który z wymienionych płodozmianów powinien być zastosowany na glebach kompleksu żytniego słabego? <br><br> <table><tr><th>I</th><th>II</th><th>III</th><th>IV</th></tr><tr><td>Ziemniaki Jęczmień jary Rzepak ozimy Pszenica ozima</td><td>Ziemniaki Owies Łubin żółty Żyto</td><td>Buraki cukrowe Jęczmień jary Lucerna Lucerna</td><td>Buraki cukrowe Pszenica jara Kukurydza Pszenica ozima</td></tr></table>

Prawidłowo rozpoznałeś, że na glebach kompleksu żytniego słabego najlepiej sprawdzi się płodozmian II, czyli taki, gdzie występują ziemniaki, owies, łubin żółty i żyto. Z mojego doświadczenia wynika, że na takich słabych, często przepuszczalnych glebach nie wszystko da się uprawiać z sukcesem. Tu akurat dobrze dobrano rośliny, które są mniej wymagające co do żyzności i zasobności gleby, a do tego łubin żółty świetnie wiąże azot atmosferyczny, poprawia strukturę gleby i zostawia ją w lepszym stanie dla kolejnych upraw. Rolnicy w Polsce od lat stosują takie rozwiązania, bo naprawdę widać później lepsze plony żyta, a owies też sobie daje radę nawet na słabszych stanowiskach. Jeżeli mówimy o dobrych praktykach, to zawsze warto wprowadzać do płodozmianu rośliny motylkowe, zwłaszcza na glebach żytnich, bo one poprawiają bilans materii organicznej i trochę "podciągają" jakość pola. Fachowcy z branży mówią też, że taki płodozmian pomaga ograniczać występowanie chorób i chwastów typowych dla monokultur. Stawianie na zróżnicowanie upraw to podstawa, szczególnie tam, gdzie gleba nie daje zbyt dużych możliwości. Z perspektywy praktyka: jak masz glebę słabą, nie eksperymentuj z wymagającymi roślinami – idź w klasykę, jak tutaj.