Który z wymienionych zabiegów jest skuteczny przy pozyskiwaniu jadu pszczelego?

Drażnienie prądem to obecnie najskuteczniejsza i najbardziej rozpowszechniona metoda pozyskiwania jadu pszczelego w warunkach pasiecznych. Cały zabieg polega na tym, że na wylotku ula umieszcza się specjalną płytkę, przez którą przepuszczany jest bardzo słaby prąd elektryczny (zazwyczaj w granicach kilku woltów). Pszczoły, odbierając to jako zagrożenie, żądlą powierzchnię płytki. Jad wypływa przez żądło na szklaną powierzchnię, a następnie zasycha i jest zbierany po pewnym czasie. Co ciekawe, taka metoda, jeżeli jest dobrze przeprowadzona, nie prowadzi do śmierci pszczół, bo nie zostawiają one żądła w szkle, co odróżnia ten proces od żądlenia ssaków. Z mojego doświadczenia wynika, że to też pozwala na kilkukrotne wykorzystanie tych samych rodzin pszczelich do pozyskiwania jadu podczas sezonu. Branżowe standardy mówią, by nie stosować zbyt wysokiego napięcia i powtarzać zabieg nie częściej niż raz na 2-3 tygodnie, by nie osłabiać rodziny. Pozyskany jad jest surowcem bardzo cennym farmaceutycznie, stosuje się go np. w maściach przeciwzapalnych czy do produkcji leków na reumatyzm. Fajna ciekawostka – polscy pszczelarze są uznawani za jednych z najlepszych na świecie w tej dziedzinie, bo właśnie dbają o dobrostan pszczół podczas pozyskiwania jadu.