Zgodnie z Kodeksem Dobrej Praktyki Rolniczej w celu ochrony przed erozją gleb gruntów o nachyleniu powyżej 20% zaleca się

Trwałe zadarnianie to zdecydowanie najskuteczniejszy sposób ochrony gleb na terenach o dużym nachyleniu, powyżej 20%. Kodeks Dobrej Praktyki Rolniczej nie bez powodu to zaleca – murawa, czyli gęsta pokrywa trawiasta, mocno stabilizuje powierzchnię gruntu, wręcz „zakotwiczając” glebę korzeniami. Trawy czy mieszanki zadarniające są w stanie bardzo skutecznie ograniczyć spływ powierzchniowy, zatrzymać wodę i praktycznie wyeliminować ryzyko erozji wodnej. Z mojego doświadczenia wynika, że takie rozwiązanie jest szczególnie przydatne na skarpach, miedzach czy obrzeżach pól – tam, gdzie tradycyjna uprawa szybko prowadzi do wymywania żyznej warstwy. W praktyce rolniczej często stosuje się specjalne mieszanki traw odporne na ugniatanie i przymrozki, a dodatkowo można je podsiewać roślinami motylkowatymi, które wzbogacają glebę w azot. Moim zdaniem, trwałe zadarnienie nie tylko skutecznie chroni przed erozją, ale też pozytywnie wpływa na bioróżnorodność i mikroklimat. Dobrze jest też pamiętać o efekcie ekologicznym – taki kawałek zadarnionej ziemi staje się schronieniem dla drobnych zwierząt i owadów. To naprawdę realna i bardzo polecana przez specjalistów praktyka, która znajduje potwierdzenie w branżowych rekomendacjach, zarówno krajowych, jak i unijnych.