W czasie rozwoju wiosennego poszerzanie gniazd rodzin pszczelich przez wstawienie plastrów suszu powinno mieć miejsce

To jest właśnie kluczowy moment w gospodarce pasiecznej – poszerzanie gniazda wtedy, gdy wszystkie plastry w gnieździe są już zaczerwione, oprócz tych osłonowych, to dobra praktyka zgodna z zaleceniami doświadczonych pszczelarzy i literaturą fachową. W ten sposób nie ograniczamy matki w czerwieniu, dając jej kolejne miejsce na składanie jaj, a jednocześnie nie wychładzamy zbytnio gniazda i nie naruszamy mikroklimatu rodziny pszczelej. Zbyt wczesne poszerzanie prowadzi do wychłodzenia czerwiu i osłabienia rodziny, natomiast zbyt późne może skutkować ograniczeniem rozwoju – matka nie ma już gdzie czerwić i cała rodzina wchodzi w stagnację. Praktyka pokazuje, że obserwacja faktycznie zaczerwionych plastrów jest najbardziej rzetelnym wskaźnikiem, bo pogoda, siła rodziny i tempo rozwoju mogą być różne w danym sezonie. Sam nieraz widziałem, że wczesne wstawienie pustych plastrów powodowało niepokój albo nawet zaziębienie czerwiu. Najlepiej więc trzymać się tej zasady – czekamy, aż wszystkie plastry (poza tymi przy ścianach, które są osłonowe) są zaczerwione, i dopiero wtedy dodajemy kolejne plastry suszu. To gwarancja dynamicznego rozwoju i odpowiedniej kondycji rodziny, szczególnie przed pożytkami wiosennymi.