Która z wymienionych części ula nie powinna być wykorzystywana w pasiekach ekologicznych?

Nadstawka ze styropianu zdecydowanie nie powinna być wykorzystywana w pasiekach ekologicznych. Wynika to przede wszystkim z przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego, gdzie duży nacisk kładzie się na stosowanie naturalnych materiałów, które nie mają negatywnego wpływu ani na pszczoły, ani na produkty pszczele. Styropian to tworzywo sztuczne, które może wydzielać szkodliwe związki chemiczne, szczególnie pod wpływem wysokiej temperatury lub promieniowania UV. Z mojego doświadczenia — nawet jeśli taki ul jest lekki i wygodny w transporcie, to jednak nie spełnia wymogów ekologicznych. W praktyce, użycie styropianu może prowadzić do ryzyka zanieczyszczenia miodu mikroskładnikami chemicznymi, a tego trzeba unikać jak ognia. Poza tym, styropian nie zapewnia tak dobrej wymiany powietrza i mikroklimatu wewnątrz ula, jak materiały naturalne, np. drewno czy słoma. Według unijnych wytycznych (np. Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007), w ulach ekologicznych zalecane są materiały naturalne, takie jak drewno, słoma, glina. Moim zdaniem, nawet daszek pokryty blachą jest akceptowany, bo blacha nie wchodzi w kontakt z pszczołami ani miodem, a chroni przed deszczem. Uczciwie mówiąc – wykorzystanie styropianu burzy podstawowe zasady ekologicznej gospodarki pasiecznej, zarówno pod kątem zdrowia pszczół, jak i jakości miodu.