Do którego z wymienionych pokarmów powinny mieć dostęp, jak najszybciej, nowonarodzone zwierzęta?

Siara to absolutny fundament w żywieniu nowonarodzonych zwierząt, zwłaszcza u ssaków gospodarskich, takich jak cielęta, źrebięta czy jagnięta. Bez niej praktycznie nie ma szans na prawidłowy start. Dlaczego? Siara (czyli pierwsze mleko matki po porodzie) zawiera bardzo dużą ilość immunoglobulin, które odpowiadają za odporność bierną – młode zwierzę, tuż po narodzeniu, praktycznie nie ma własnych przeciwciał, więc musi je dostać od matki właśnie przez siarę. Z moich obserwacji wynika, że nawet najlepsze warunki odchowu nie zastąpią tego pierwszego podania siary. W literaturze jasno się podkreśla, że czas jest kluczowy – najlepiej, jeśli młode wypije siarę do 2 godzin po porodzie, bo wtedy jelita są najbardziej przepuszczalne dla dużych cząsteczek białka. Branżowe standardy, np. wytyczne Polskiej Federacji Hodowców Bydła, wręcz nakazują monitorowanie jakości siary i szybką jej aplikację. Praktykowanie tego znacząco zmniejsza upadki, ogranicza występowanie biegunek i infekcji. Kto choć raz widział, jak wygląda cielę, które nie dostało siary – wie, że żadne pójło czy zwykłe mleko nie pomogą tak skutecznie na odporność i siły witalne jak właśnie siara. Warto dodać, że w siarze jest nie tylko wysoki poziom immunoglobulin, ale też bardzo dużo energii, witamin i czynników wzrostu, których nie znajdziemy w takich ilościach w mleku właściwym. Dlatego nie bez powodu mówi się w branży, że „siara to życie”.