Jeżeli w gospodarstwie istnieje zbyt duża produkcja nawozów naturalnych (powyżej 170 kg N/ha) w stosunku do powierzchni gruntów rolnych, to rolnik zobowiązany jest posiadać

To jest właśnie sedno zarządzania nawozami naturalnymi w gospodarstwie! Jeżeli rolnik wytwarza więcej nawozów naturalnych, niż pozwalają na to przepisy – czyli powyżej 170 kg azotu (N) na 1 ha użytków rolnych w ciągu roku – musi wykazać, że ten nadmiar jest odpowiednio zagospodarowywany. W praktyce oznacza to konieczność posiadania umowy zbytu nawozów naturalnych. Bez takiej umowy inspekcja ochrony środowiska czy ARiMR może nałożyć kary, bo nadwyżka azotu może prowadzić do skażenia wód gruntowych oraz eutrofizacji wód powierzchniowych. Moim zdaniem to rozsądne podejście, bo pozwala kontrolować ilości azotu w obiegu rolniczym i przeciwdziała nielegalnemu wywożeniu gnojowicy czy obornika. Rolnicy często podpisują takie umowy z sąsiadami lub większymi producentami, którzy mają niedobór nawozu lub większe areały. Z punktu widzenia prawa i ochrony środowiska jest to bardzo ważne, bo wpisuje się w zasady dobrej praktyki rolniczej oraz normy unijne, szczególnie Dyrektywę Azotanową. Dobrze prowadzona dokumentacja ułatwia też kontrole i pozwala uniknąć problemów z dotacjami czy certyfikacją gospodarstwa.