W tabeli przedstawiono recepturę na bułki szwedki. W celu sporządzenia ciasta na te bułki, do 160 kg mąki pszennej typ 500 należy dodać <br><br> <table><tr><td>1. Mąka pszenna typ 500</td><td>80,00 kg</td></tr><tr><td>2. Mąka żytnia typ 720</td><td>20,00 kg</td></tr><tr><td>3. Sól biała</td><td>od 1,20 kg do 1,50 kg</td></tr><tr><td>4. Drożdże</td><td>od 1,00 kg do 1,50 kg</td></tr><tr><td>5. Cukier</td><td>2,00 kg</td></tr><tr><td>6. Kminek (do ciasta)</td><td>0,60 kg</td></tr><tr><td>7. Tłuszcz</td><td>0,30 kg</td></tr></table>

W tym zadaniu chodziło o wyliczenie odpowiedniej ilości mąki żytniej typ 720, jaką powinno się dodać, kiedy sporządza się bułki według podanej receptury, ale w ilości dwukrotnie większej niż oryginalna (bo zamiast 80 kg mąki pszennej typ 500 mamy 160 kg). W praktyce cukierniczej i piekarskiej, kiedy powiększa się recepturę, najlepiej zachować proporcje wszystkich składników. Tutaj w oryginale do 80 kg mąki pszennej typ 500 przypada 20 kg mąki żytniej typ 720 – czyli stosunek 4:1. Kiedy więc mamy 160 kg mąki pszennej typ 500, powinniśmy dodać dwa razy więcej mąki żytniej, czyli właśnie 40 kg. To jest taka klasyczna zasada skalowania receptur, którą stosuje się zarówno w dużych piekarniach, jak i w domowej produkcji – moim zdaniem bardzo ważna umiejętność! Warto też wiedzieć, że mąka żytnia wpływa na smak, strukturę i wilgotność pieczywa, dlatego nie można jej „na oko” zmieniać w przepisach. Branżowo zawsze lepiej trzymać się wyliczonych proporcji, bo wtedy mamy powtarzalność produktu, a to podstawa w profesjonalnej produkcji. Z doświadczenia dodam, że zmiana ilości jednego składnika bez zmiany pozostałych potrafi zepsuć całą partię wypieków, nawet jeśli wydaje się to mało istotne.