Bezpośrednio po dostarczeniu do magazynu świeżych drożdży prasowanych magazynier przeprowadza ocenę

Ocena organoleptyczna świeżych drożdży prasowanych tuż po dostawie do magazynu to absolutna podstawa w praktyce magazynowania surowców piekarniczych. Tak naprawdę to pierwsza linia obrony przed ewentualnym przyjęciem produktu słabej jakości. Organoleptyka polega na sprawdzeniu zapachu, barwy, konsystencji i ogólnego wyglądu drożdży – wszystko to robi się, zanim zacznie się jakiekolwiek dokładniejsze, laboratoryjne badania. Przykładowo, zapach drożdży nie powinien być kwaśny ani zgniły, konsystencja powinna być jednolita, bez śladów rozpływania się czy pleśni. Takie praktyki są standardem w branży, nawet w dużych zakładach, bo pozwalają szybko wyłapać ewidentne wady i nie dopuścić do przetwarzania surowców, które mogą zaszkodzić całej produkcji. Z mojego doświadczenia wiem, że organoleptyczna kontrola często pozwala wykryć problemy, zanim sięgnie się po droższe i czasochłonne metody laboratoryjne. Według norm i procedur HACCP oraz GHP/GMP, każda partia surowców powinna przejść ocenę organoleptyczną – to taki branżowy abecadło. Nawet jeśli nie zawsze wszystko da się wychwycić nosem czy wzrokiem, to w praktyce ta metoda jest nie do przecenienia, szczególnie przy świeżych drożdżach, które są bardzo wrażliwe na warunki transportu i przechowywania. Warto też wiedzieć, że nieprawidłowa organoleptyka od razu powinna być sygnałem do odrzucenia partii lub skierowania jej do szczegółowych badań.