Na podstawie informacji umieszczonych na etykietach wybierz surowiec, który w pierwszej kolejności powinien być użyty do produkcji.

Wybór surowca oznaczonego terminem przydatności do spożycia 28.06.2017 jest zgodny z podstawową zasadą FIFO, czyli „first in, first out” – tam, gdzie nie mamy określonej daty produkcji, ale wiemy, kiedy surowiec traci swoją przydatność, właśnie ten termin decyduje o kolejności zużycia. W praktyce branżowej, zarówno w gastronomii, jak i w przemyśle spożywczym, zawsze sięga się najpierw po surowce, których termin przydatności upływa najszybciej. Dzięki temu minimalizujemy straty i zapewniamy bezpieczeństwo żywności. Moim zdaniem, takie podejście to podstawa dobrej organizacji magazynu. Warto też pamiętać, że czasem na etykiecie nie ma wszystkich informacji, więc najważniejsze, by nie przeoczyć realnych dat przydatności. Przykładowo, jeśli prowadzisz kuchnię i masz kilka partii tej samej mąki, to zawsze najpierw zużywasz tę z najkrótszym terminem. Z mojego doświadczenia wynika, że takie postępowanie bardzo ułatwia audyty i kontrole. Dodatkowo – zgodnie z wymaganiami HACCP i ISO 22000 – regularna rotacja zapasów to absolutny standard, bo każda partia musi być identyfikowalna i odpowiednio dokumentowana. W praktyce dobrze jest też prowadzić własne rejestry rotacji, nawet gdy etykiety są nieczytelne lub niepełne. Takie drobiazgi potem procentują, serio! W branży spożywczej nie można sobie pozwolić na przypadek, więc pilnowanie terminów to nie tylko obowiązek, ale po prostu zdrowy rozsądek.