Na skali polarymetru odczytuje się

W polarymetrze na skali odczytuje się kąt skręcenia płaszczyzny światła spolaryzowanego i to jest dokładnie to, do czego to urządzenie zostało zaprojektowane. Światło przechodzi przez roztwór substancji optycznie czynnej (np. roztwór cukru, niektóre aminokwasy, kwasy organiczne), a cząsteczki tej substancji powodują obrót płaszczyzny polaryzacji. Polarymetr mierzy właśnie ten kąt obrotu i pokazuje go na skali w stopniach, ewentualnie w tzw. stopniach cukrowych (°Z, skala Ventzkego) stosowanych np. w cukrownictwie. W praktyce technologicznej ten kąt nie jest celem samym w sobie, ale podstawą do dalszych obliczeń. Na jego podstawie, korzystając ze wzoru polarymetrycznego, można wyliczyć stężenie substancji optycznie czynnej, np. zawartość sacharozy w syropie cukrowniczym czy w roztworach stosowanych w przemyśle spożywczym. W wielu zakładach to jest normalna metoda kontroli jakości: określa się kąt skręcenia, a potem z tablic lub programów obliczeniowych przelicza na % cukru czy na zawartość ekstraktu w produktach typu soki zagęszczone, syropy, likiery. Moim zdaniem ważne jest, żeby pamiętać, że sam przyrząd nie „wie”, co mierzy w sensie chemicznym – on tylko rejestruje kąt optyczny. Dopiero technolog, korzystając z norm, krzywych kalibracyjnych i procedur zakładowych, interpretuje ten kąt jako określoną zawartość składnika. W dobrych praktykach laboratoryjnych zwraca się też uwagę na temperaturę, długość rurki pomiarowej i długość fali światła, bo wszystkie te parametry wpływają na wynik kąta skręcenia i są opisane w normach branżowych, np. dla oznaczania cukru w przemyśle spożywczym.