Urządzenie przedstawione na rysunku, stosowane w przemyśle cukrowniczym do wydobywania soku z krajanki buraczanej, to

Prawidłowo – na rysunku pokazano dyfuzor, czyli podstawowe urządzenie do wydobywania soku z krajanki buraczanej w cukrowniach. W dyfuzorze zachodzi proces dyfuzji cukru z komórek buraka do wody dyfuzyjnej. Krajanka jest poddana działaniu gorącej wody (zwykle 70–75°C), która przepływa przeciwprądowo względem ruchu krajanki. Dzięki temu uzyskuje się wysoką wydajność ekstrakcji sacharozy przy stosunkowo niewielkim zużyciu wody, co jest kluczowe z punktu widzenia ekonomiki produkcji. Moim zdaniem warto zapamiętać, że dyfuzor nie „wyciska” soku mechanicznie, tylko wykorzystuje zjawiska transportu masy przez błony komórkowe. W nowoczesnych cukrowniach stosuje się dyfuzory wieżowe lub bębnowe, ale zasada działania jest podobna: równomierne podawanie krajanki, kontrola temperatury, czasu przebywania i stosunku woda:krajanka. Dobre praktyki branżowe mówią o konieczności stabilnej temperatury, odpowiedniej grubości i jakości krajanki oraz regularnym płukaniu urządzenia, żeby ograniczyć rozwój mikroflory i powstawanie produktów ubocznych rozkładu cukrów. Dyfuzor jest też tak zaprojektowany, żeby minimalizować uszkodzenia mechaniczne krajanki, bo zbyt rozdrobniony materiał utrudnia późniejsze klarowanie soku surowego. W praktyce technik produkcji powinien kojarzyć dyfuzor z początkiem ciągu ekstrakcyjnego: po myciu i krojeniu buraków, a przed oczyszczaniem soku wapnem i dwutlenkiem węgla oraz przed wyparkami. To jedno z kluczowych urządzeń linii cukrowniczej, więc dobra znajomość jego funkcji i parametrów pracy to podstawa zawodu.