Ile wynosi stężenie roztworu otrzymanego po rozpuszczeniu 10 g cukru w 100 g wody?

Poprawnie przyjęto, że chodzi o masowe stężenie procentowe roztworu. Liczymy je ze wzoru: w% = (m_z · 100%) / m_r, gdzie m_z to masa substancji rozpuszczonej (cukru), a m_r to masa całego roztworu. W tym zadaniu m_z = 10 g, a masa roztworu to suma masy cukru i wody: m_r = 10 g + 100 g = 110 g. Podstawiamy do wzoru: w% = (10 g · 100%) / 110 g ≈ 9,09%. I właśnie dlatego prawidłowa odpowiedź to 9,09%. Typowym błędem jest liczenie procentu tylko w odniesieniu do wody, czyli 10 g cukru w 100 g wody i wychodzi wtedy 10%, ale to nie jest zgodne z definicją stężenia masowego. W technologii żywności przy obliczaniu stężeń roztworów (syropy cukrowe, solanki, zalewy, marynaty) zawsze odnosi się masę składnika do masy całego roztworu, a nie tylko do masy rozpuszczalnika. To ważne np. przy przygotowaniu syropów cukrowych używanych w cukiernictwie czy w napojach – jeśli producent deklaruje 10% cukru, to znaczy, że 10 g cukru przypada na 100 g gotowego produktu, a nie na 100 g samej wody. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać nawyk zapisywania masy roztworu jako sumy wszystkich składników, bo to eliminuje połowę pomyłek w tego typu zadaniach. W praktyce przemysłowej takie obliczenia są też podstawą do kalibracji urządzeń dozujących i kontroli jakości – laboratoria zakładowe rutynowo przeliczają zawartość cukru, soli czy kwasów w produktach właśnie w procentach masowych, porównując wyniki z normami zakładowymi i wymaganiami prawnymi.