Dobra Praktyka Laboratoryjna w dokumentacji procedur zapewnienia jakości jest określana skrótem

Prawidłowo – GLP to skrót od Good Laboratory Practice, po polsku Dobra Praktyka Laboratoryjna. To jest zestaw zasad, jak powinno się prowadzić badania i analizy w laboratorium, żeby wyniki były wiarygodne, powtarzalne i możliwe do skontrolowania. GLP bardzo mocno skupia się na dokumentacji: każda procedura badawcza musi być opisana w sposób jednoznaczny, krok po kroku, w tzw. SOP-ach (Standard Operating Procedures), a wszystkie pomiary, odczynniki, wzorce, kalibracje sprzętu – dokładnie rejestrowane. W praktyce oznacza to na przykład, że jeśli wykonujesz analizę mikrobiologiczną żywności, to w GLP musi być jasno zapisane, jak przygotowujesz próbkę, jakie pożywki stosujesz, jak długo inkubujesz, jak liczysz kolonie, kto to robił i na jakim sprzęcie. Moim zdaniem to jest trochę żmudne, ale bez tego nie ma mowy o rzetelnej kontroli jakości. GLP jest szczególnie ważne w laboratoriach kontrolnych, badawczych, toksykologicznych, ale też w przemyśle spożywczym, gdzie wyniki analiz składu, zanieczyszczeń czy parametrów fizykochemicznych są podstawą dopuszczenia produktu na rynek. Standard GLP wymaga też m.in. odpowiedniego szkolenia personelu, walidacji metod badawczych, regularnej kalibracji aparatury, systemu archiwizacji wyników oraz wewnętrznych i zewnętrznych audytów jakości. W dokumentacji systemów jakości (np. w zakładach z wdrożonym HACCP czy ISO 17025) skrót GLP jednoznacznie odnosi się właśnie do Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, a nie do innych systemów zarządzania jakością. W praktyce, jeśli firma deklaruje pracę zgodnie z GLP, to znaczy, że można zaufać jej wynikom laboratoryjnym, bo są one prowadzone według uznanych międzynarodowo standardów.